Jakie struktury wybierają rodziny po sprzedaży firmy?

Joanna Piwko, Redakor,  RankiaPro Europe | 4 listopada 2026    

Badanie Julius Baer i EY pokazuje, jak zamożne rodziny po sprzedaży firmy porządkują strukturę, family governance i własność swoich aktywów.

 

Gdy rodzina sprzedaje firmę, z dnia na dzień traci strukturę, która porządkowała jej decyzje: zarząd, kadrę menedżerską, zgromadzenia wspólników i sprawozdania finansowe. Wtedy pojawia się pytanie, w jakiej formie prawnej ulokować majątek który zazwyczaj jest gotówką lub przyszłe inwestycje oraz jak je nimi zarządzać. Julius Baer i EY w opracowaniu Family Barometer 2026, po przeprowadzeniu ankiety wśród doradców rodzin z majątkiem powyżej 50 mln CHF, wskazali co zwykle robią rodziny w takiej sytuacji.

MAPA WSPÓŁDZIAŁAJĄCYCH STRUKTUR

Doradcy mogli wskazać kilka odpowiedzi, dlatego suma procentowa przekracza 100%, a odpowiednie wartości należy odczytywać jako statystycznie najczęściej realizowane. Tym samym najczęstsze rozwiązania po exicie to:

  • Utworzenie jednolitego rodzinnego wehikułu inwestycyjnego lub innego rozwiązania wspólnego dla członów rodziny: 72,4%.
  • Założenie single-family office do wspólnego zarządzania środkami ze sprzedaży firmy rodzinnej: 69,5%.
  • Zastosowanie trustów lub podobnych rozwiązań dla każdego członka rodziny: 65,0%.
  • Utworzenie portfeli inwestycyjnych na nazwisko każdej osoby: 48,7%.
  • Przejęcie lub założenie nowej firmy: 27,8%.
  • Utworzenie podmiotu filantropijnego: 16,6%.

Roman Berri, Head of Offering Management & Development w Julius Baer, wyjaśnia, że wehikuły takie jak fundusze private label (pierwsze lub trzecie rozwiązanie) służą mniej poszukiwaniu wyższych stóp zwrotu, a bardziej uproszczeniu administracji i family governance. Jego zdaniem to, czy aktywa pozostają połączone, czy zostają rozdzielone między gałęzie rodziny, zależy od celów i relacji w każdej rodzinie.

FAMILY OFFICE KIEDY MAJĄ SENS?

Raport plasuje family office na drugim miejscu wśród najczęściej stosowanych struktur i zauważa, że właściwy model zależy od wielkości, złożoności i potrzeb w zakresie family governance. Przedsiębiorca pierwszego pokolenia może potrzebować specjalistycznego doradztwa, struktur własnościowych i skonsolidowanego raportowania, bez ponoszenia kosztów własnego zespołu. W takich przypadkach równowagę często zapewniają rozwiązania hybrydowe, łączące nadzór rodziny z zewnętrzną wiedzą ekspercką, czyli korzystaniem z rozwiązań multi-family office.

W rodzinach wielopokoleniowych podejście się zmienia. María Eugenia Mosquera z Julius Baer opisuje family office jako nowy wspólny projekt rodzinny: „zastępujący przedsiębiorczość zarządzaniem inwestycjami jako wspólną aktywnością oraz ramą tożsamości i celu dla kolejnych pokoleń”.

Pod względem regionów świata wyróżnia się Azja gdzie 75,5% respondentów mających klientów w tym regionie uważa, że ich rodziny założyłyby po exicie single-family office, co jest najwyższym odsetkiem ze wszystkich. Mimo to preferowany model rzadko jest samowystarczalny: „rodziny zachowują strategiczne decyzje, a po specjalistyczną wiedzę zwracają się do zewnętrznych profesjonalistów”.

FAMILY GOVERNANCE INWESTYCYJNE WCIĄŻ W BUDOWIE

Wybór struktury to nie to samo, co posiadanie family governance. Na pytanie, jakie struktury family governance (decyzyjności wobec majątku rodzinnego) wprowadzają po exicie rodziny w kontekście planowanego zarządzania przyszłymi inwestycjami, najczęstszą odpowiedzią jest brak formalnej struktury:

  • Brak formalnego governance, decyzje doraźne: 26,7%.
  • Profesjonalne family office z funkcją CIO: 26,5%.
  • Komitet inwestycyjny złożony wyłącznie z członków rodziny: 24,3%.
  • Komitet inwestycyjny z zewnętrznym CIO: 13,3%.
  • Strategiczna alokacja aktywów oparta na regułach: 9,3%.

Zdaniem Mosquery family governance i strukturyzacja majątku są nierozłączne: ta druga jest mechanizmem, który nadaje ustaleniom pierwszego moc prawną. Struktura może łączyć prywatne spółki inwestycyjne, spółki osobowe, trusty, fundacje, rozwiązania ubezpieczeniowe na życie i dedykowane wehikuły inwestycyjne. Jako przykład podaje założyciela, który po sprzedaży firmy i ustanowieniu konstytucji rodzinnej wdrożył wielopokoleniową strukturę trustową, w której zachował określone uprawnienia inwestycyjne, a część portfela powierzył Julius Baer, na podstawie sformalizowanej polityki inwestycyjnej.

JAK INTERPRETOWAĆ TE LICZBY

Wyniki odzwierciedlają opinie doradców, a nie samych rodzin, a dokument jest materiałem marketingowym Julius Baer, którego przedstawiciele udzielają wielu z przytoczonych opinii. Z tym zastrzeżeniem przekaz jest jasny: po sprzedaży wyzwaniem nie jest samo to, gdzie inwestować, ale to, która rodzinna instytucja będzie podejmować decyzje i jak zostaną wyegzekwowane przyjęte ustalenia. Dla osób wybierających fundusze lub doradzających takim rodzinom oznacza to, że wspólne wehikuły i rozwiązania hybrydowe ze wsparciem zewnętrznym są regularnymi punktami styku.

 

Źródło: Julius Baer i EY, Family Barometer 2026 (październik 2026).

_________________________________________

Autorka jest redaktorem RankiaPro Europe, hiszpańskiej platformy o zasięgu ogólnoeuropejskim, dedykowanej profesjonalistom z sektora zarządzania aktywami i inwestycji. RankiaPro redaguje magazyn, w którym eksperci z sektora finansowego udzielają swoich komentarzy na konkretne tematy rynkowe.

 

Artykułu w wersji oryginalnej